کد خبر: 5718
تاریخ انتشار: جمعه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۸ - ۱۶:۵۷

شعار سال: روزنامه «الاخبار» لبنان در گزارشی در مورد لغو معافیت‌های نفتی ایران نوشت: بر خلاف انتظار ‏رئیس جمهور آمریکا، لغو معافیت‌های نفتی از تحریم‌های آمریکا که این کشور با هدف به صفر رساندن صادرات نفت ‏ایران شش ماه پیش به هشت کشور در زمینه خرید نفت آن داده بود، تأثیر چشم‌گیری در بازار ایران نگذاشت.

تحریم‌های نفتی ایران و حلقه دیگری از زنجیره شکست‌های پی‌درپی آمریکا

شعار سال: روزنامه «الاخبار» لبنان در گزارشی در مورد لغو معافیت‌های نفتی ایران نوشت: بر خلاف انتظار ‏رئیس جمهور آمریکا، لغو معافیت‌های نفتی از تحریم‌های آمریکا که این کشور با هدف به صفر رساندن صادرات نفت ‏ایران شش ماه پیش به هشت کشور در زمینه خرید نفت آن داده بود، تأثیر چشم‌گیری در بازار ایران نگذاشت.

بر خلاف ‏آنچه یک سال پیش و پس از تصمیم دونالد ترامپ در اعلام برون‌رفت کشورش از توافق هسته‌ای (برجام)، ارزش دلار در ‏بازار ایران با آن مواجه بود و ارزش آن تقریبا همه روزه در سراشیبی کاهش قرار داشت، اکنون به‌نظر می‌رسد که اقتصاد ‏ایران ارزش و توان دفاعی خود را متناسب با موج جدید تحریم‌ها حفظ کرده است. ‏

رئیس جمهور آمریکا زمان اعلام برون‌رفت کشورش از برجام، تمام تلاش خود را در دو سطح به‌کار ‏گرفت. سطح اول بازگرداندن تحریم‌های هسته‌ای پیشین علیه ایران و سطح دوم نیز اعمال تحریم‌های جدید و البته -به ‏گفته ترامپ- بی‌سابقه‌ای بود که تاکنون علیه هیچ کشوری اعمال نشده بود. اکنون نوبت ایران برای سنجش و محک زدن ‏بخت خود درباره کاستن از پیامد‌های تحریم‌ها رسیده است.

ایرانی‌ها در قبال این تحریم‌ها دست‌بسته ننشستند و برای دور زدن آن، همه راه‌ها را برگزیدند و از رهگذر این راه‌ها بود ‏که ایران توانست به صادرات نفت خود ادامه دهد. مدیریت تحریم‌ها از آن روی حاصل شد که وزارت نفت ایران در زمان ‏باراک اوباما، رئیس جمهور پیشین آمریکا، تجربه زیادی در صادرات نفت و دور زدن تحریم‌ها به‌دست آورد.

البته، در ‏این باره، یک تفاوت اساسی وجود دارد و آن این است که تحریم‌ها علیه ایران پیش از ۲۰۱۳ برآمده از قطعنامه‌های ‏سازمان ملل متحد بود که همه کشورها، از جمله روسیه و چین، برای پایبندی به آن‌ها تعهد داده بودند، اما «تحریم‌های ‏ترامپی» متکی به هیچ‌گونه مشروعیت بین‌المللی نیست بلکه برعکس، این تحریم‌ها سبب‌ساز خشم اروپایی‌ها و کشور‌های ‏چین، هند و ترکیه شد که از خریداران نفت ایران هستند. ‏

تهران، اما به تولید نفت ادامه داد و نفت آن تبخیر ‏نشد. بنابراین، این سؤال مطرح می‌شود که چه کسی از ایران نفت خریداری کرد. پاسخ به این سؤال این است که افزون بر ‏مشتریان سنتی نفت آن مانند هند، چین و ترکیه، مشتریان جدیدی از این کشور نفت خریداری کردند که محموله‌های نفت ‏در آب‌های خلیج فارس و اقیانوس هند به آن‌ها تحویل داده می‌شد. همچنین، محموله‌های نفت ایران عازم بندر‌های چین ‏شمالی می‌شود تا طی عملیات انحراف‌سازی که ردیابی و رهگیری آن محموله‌های امکان‌پذیر نباشد، بار دیگر از آنجا به ‏سنگاپور، مالزی و هنگ کنگ صادر شود.

صرف نظر از شیوه‌های مختلفی که ایران در فروش نفت از راه زمین و دریا به ‏‏۱۵ کشور همسایه خود در پیش می‌گیرد، تخفیف‌هایی که این کشور به مشتریان خود می‌دهد نیز خود ضامن شکست ‏طرح‌های خبیثانه آمریکاست. اعطای تخفیف به مشتریان این امکان را به ایران می‌دهد که حجم صادرات نفت خود را بیش ‏از سهمیه مشخص‌شده از سوی سازمان کشور‌های صادرکننده نفت (اوپک) افزایش دهد. همچنین، روابط راهبردی که در ‏روابط ایران با هر یک از کشور‌های چین، هند و حتی ترکیه وجود دارد، به صفر رساندن صادرات نفت ایران امری ‏ناممکن می‌نماید. ‏

از سوی ‏دیگر، عربستان سعودی و امارات قادر به جبران کمبود نفت بازار نخواهند بود؛ زیرا عربستان چند ماه پیش، میزان تولید ‏نفت خود را از ۱۱ میلیون بشکه به ۹ میلیون بشکه کاهش داد که نشان از آن دارد که حفظ این میزان از تولید برای آن ‏دشوار است. امارات نیز قادر به افزایش چشم‌گیر میزان تولید خود نیست و در این باره، روسیه، اما میزان تولید نفت خود ‏را طی ماه‌های گذشته افزایش داد. ‏

طرح اخیر آمریکا در اعمال تحریم‌های کامل نفتی بر ایران، حلقه دیگری از زنجیره شکست‌های پی‌درپی است که ترامپ ‏بر آمریکا تحمیل می‌کند. آیا اکنون کسی تصمیم‌های کنفرانس تمسخر برانگیز ورشو را دنبال می‌کند؟ طرح تشکیل ناتوی ‏عربی کجا رفت؟ طرح ترامپ به کجا انجامید؟ آیا این تحریم‌ها ایران را برای گفتگو با آمریکا واداشت یا سبب تشدید ‏مواضع آن و تداوم‌بخشیدن به پیشروی هایش در منطقه شد؟ همچنین، تصمیم آمریکا در قراردادن سپاه پاسداران در ‏فهرست گروه‌های تروریستی چه برآیندی داشت؟

آیا نیرو‌های آمریکایی جسارت آن را دارند که یک گلوله به طرف ‏نیرو‌های سپاه پاسداران شلیک کنند؟ ترامپ هنگام اعلام برون‌رفت کشورش از برجام، اعلام کرد که بی شک، ایرانی‌ها دو ‏یا سه ماه بعد به پای میز مذاکره بازخواهند گشت؛ زیرا توان ایستادگی در برابر تحریم‌ها را ندارند. اکنون، اما وزیر امور ‏خارجه او همان سخنان را تکرار و دگرگویی می‌کند و این مدت همچنان نامحدود باقی مانده است. او گفت که ‏تحریم‌ها علیه صادرات نفت ایران تا زمانی که تهران دست از طرح‌های خود در منطقه برندارد و برنامه موشکی خود را ‏متوقف نکند، به قوت خود باقی خواهد ماند. ‏

با توجه به شکست آمریکا در واداشتن ایران به مذاکره، آیا به بیژن زنگنه، وزیر نفت ایران، نباید حق داد که بگوید کشورش ‏اجازه نخواهد داد خواب آمریکا در به صفر رساندن صادرات نفت ایران تعبیر شود. می‌توان سخنان وزیر نفت ایران را ‏باور کرد که جنگ، بازی فریب و نیرنگ است. ‏

می‌توان از آمار ارائه شده موسسه «اس. اند پی گلوبال» در این باره، کمک گرفت که آخرین آمار آن ‏حاکی است که ایران ماه آوریل گذشته روزانه ۱ میلیون و ۵۰۰ هزار بشکه نفت خام صادر کرده است. همچنین، شکی ‏نیست که [آیت‌الله] علی خامنه‌ای، رهبر [معظم] ایران به توانایی دولت در عبور از موانع برآمده از تحریم‌ها اطمینان دارد ‏که اخیرا گفت «ما آن قدری که نیاز داریم و خودمان اراده کنیم نفت‌مان را صادر خواهیم کرد و مسئولان هوشیار ایران همه ‏بن‌بست‌ها را خواهند شکست.» همچنین، حسن روحانی، رئیس جمهور ایران، نیز با بیان اینکه «به صفر رساندن صادرات ‏نفت ایران» محقق نخواهد شد گفت «آمریکا در همه توطئه هایش علیه ایران شکست خورد و این بار نیز شکست خواهد ‏خورد.» ‏

سایت شعار سال، با اندکی تلخیص و اضافات برگرفته از سایت خبری الف تاریخ انتشار 6 اردیبهشت 98، کد خبر: 3980206071، www.alef.ir

منبع: شعار سال

نام:
ایمیل:

* نظر:
* کد امنیتی:

اخبار مرتبط
خواندنیها -دانستنیها
آخرین اخبار
نظرات و گلایه ها
نکته ها و گاف ها